تبليغاتX
دوستداران حضرت مهدی(عج)

با سلام

قبل از هر چیز اول از محضر آقا امام زمان(عج)

و

سپس از تک تک دوستان معذرت میخوام

که نتونستم این وبلاگ رو به روز کنم

انشاالله از امروز سعی میکنم دستی به سر و روش بکشم

با کمک شما

جهت فرج آقامون صلوات

+ نوشته شده توسط مهرداد در چهارشنبه سی و یکم شهریور 1389 و ساعت 19:9 |

دوستان عزیز

شما میتوانید مطالب‌

اشعار

و درددلاتونو با آقا

 برای من بفرستید تا با اسم خودتون تو وبلاگ خودتون بذارم

+ نوشته شده توسط مهرداد در سه شنبه سی و یکم شهریور 1388 و ساعت 19:17 |

 

****شاید این جمعه بیاید****

+ نوشته شده توسط مهرداد در جمعه ششم شهریور 1388 و ساعت 11:29 |

میخواستم که قصه ی حسن تو سر کنم                                                    با این بهانه شام فراقت سحر کنم

پایان مگر برای شب انتظار نیست                                                 جانم به لب رسید چه خاکی به سر کنم

با جان و دل زجان و جهان بگذرم اگر                                         راضی شوی به چهره ی تو یک نظرکنم

من بلبلم ز هجر گلم ناله می کنم                                                               تا باغ را زناله خود باخبر کنم

بر گرد شمع روی تو پروانه گشته ام                                                     پروا کجا ز سوختن بال و پر کنم

با کاروان دل شده ام همسفر ز شوق                                                     اذنم بده به کوی وصالت سفر کنم

مولا به جان فاطمه از من مپوش روی                                                بگذار تا لب از می وصل تو تر کنم

+ نوشته شده توسط مهرداد در یکشنبه هفدهم دی 1385 و ساعت 14:23 |

السلام علیک یا بقیه الله الاعظم

من منتظرم منتظر رسیدن یک مهمان ، منتظر رسیدن یک معشوق و موعود

سال هاست که این انتظار مرا به خود مشغول ساخته است

سال های تاریک  پشت درهای نیاز همچنان امیدوار و منتظر نشسته ام

به من گفته بودند این شب به پایان خواهد رسید

اما نمی دانم تا کی چشم به درهای امید بدوزم ، نمی دانم چگونه باید درد اشتیاقم را ساکت کنم

اما می دانم که باید منتظر بمانم ، منتظر شنیدن صدای اناالمهدی

منتظر شنیدن بانگ حق و حقیقت ، منتظر برافراشته شدن پرچم عدل و عدالت

آری من منتظر می مانم ، او خواهد آمد

آری من منتظر پشت درهای امید ناله ی عشق سر می دهم

منتظر می مانم که خدایش اجازه ی ظهورش دهد

و

در انتظار او مینشینم تا در کنار او صبح روشن را زیارت کنم

 

+ نوشته شده توسط مهرداد در جمعه یکم دی 1385 و ساعت 18:38 |
ای امانت دار کوثر کی تو می آیی زدر      وی وصی آل حیدر کی تو می آیی زدر

مصحف زهراست نزدت،تیغ حیدر همچنین    وارث بابا و مادر کی تو می آیی زدر

چشم امید تمام انبیاء و اولیاء                بر ظهور توست آخر کی تو می آیی زدر

هستی ازهست توهستی یافت ای هست خدا  وی همه هست پیمبر کی تو می آیی زدر

دیدگان اشکبار شیعیان میخواندت       کای به عالم میر و رهبر کی تو می آیی زدر

هر سحر گوید موذن با نوای تازه ای          مجری احکام داور کی تو می آیی زدر

کربلا،مکه،مدینه،کاظمین،مشهد،نجف          سامرا،گوید یکسر کی تو می آیی زدر

روشنی بخش قلوب مومنین و مومنات      منجی دل های مظهر کی تو می آیی زدر

+ نوشته شده توسط مهرداد در یکشنبه بیست و ششم آذر 1385 و ساعت 20:21 |

*اللهم عجل لولیک الفرج*

رساله ای که نوشتم زاشک ناز نفروشم  

                           نشد که بر تو فرستم نه شد که باز بپوشم

گناه و درد به یک سو غم فراق به یک سو   

                               تمام عمر دو بار گران نشسته به دوشم

گلایه هست ولیکن نمانده حال گلایه   

                         تو در سوال بکوش و مبین چنین که خموشم

زپای گر چه بیفتم وصال تو ندهد دست      

                               ولی چه چاره که باید تمام عمر بکوشم

قسم به دیدهءجوشان قسم به خانه بدوشان 

                                که تا نیامدنت جز به خمٌ اشک نجوشم

به حال بی کس من کسی نکرد عنایت      

                                         ثمر نداد فغانم اثر نکرد خروشم

دل گرفته علاجی به غیر گریه ندارد    

                              من آن علاج بدستم من آن پیاله بدوشم

 چگونه هست میسر که رانی از در لطفت

                       مرا که قید تو بر گردن است و حلقه به گوشم

+ نوشته شده توسط مهرداد در سه شنبه بیست و یکم آذر 1385 و ساعت 19:37 |
+ نوشته شده توسط مهرداد در شنبه هجدهم آذر 1385 و ساعت 18:52 |

السلام علیک یا بقیة الله الاعظم

بی نوایم نوا نمیخواهم              دردمندم دوا نمیخواهم

یوسف فاطمه به تو سوگ       از خدا جز تو را نمیخواهم

من غریبم در این زمانه مهدی       غیر تو آشنا نمیخواهم

ای صفابخش روضه ی رضوان      جنت با صفا نمیخواهم

ای شفا،شفای تو دردم      من به جز تو شفا نمیخواهم

در ره بلا وفا باشد               عشق را بی بلا نمیخواهم

ای عطا بخش هر کریم و گدا    من گدایم عطا نمیخواهم

 من خطا کار و تو خطا پوشی  غیر از عفوخطا نمیخواهم 

به خدا دلم شکسته

                    سر راه تو نشسته

                                  به من غریب و خسته

                                                         بنما به یک نگاهی

 

+ نوشته شده توسط مهرداد در جمعه هفدهم آذر 1385 و ساعت 19:3 |

السلام علیک یا قایم آل محمد(عج)

شب تاریک و سحرگاه صدایت کردم 

هر دم ای دلبر دلخواه صدایت کردم

نیست درسینه و دل طافت یک آه دگر

بس که با ناله و با آه صدایت کردم

چون ستاره پی دیدار تو سوسو زده ام                

  تا ببینم رخت ای ماه صدایت کردم

گر چه پنهان ولی ای مهرنهان در سینه    

          در دلم بوده ای هر گاه صدایت کردم

جستجوی تو کنم کوی به کود شت به دشت      

     حین پیمودن هر راه صدایت کردم

نور روی تو میان دل تارم تابید         

                    هر زمانی که شبانگاه صدایت کردم

هر که ام واله و شیدای تماشای تو ام         

      گر گدایم من و گر شاه صدایت کردم

من ناقابل و این فیض کریمانه کجا            

             که شبی با دل آگاه صدایت کردم

اشک سوزان شدم و ریختم از گوشه چشم 

    بس که با گریه ی جانکاه صدایت کردم

نیمه شب خواب و خیال تو مرا مست نمود         

        من رویا زده ناگاه صدایت کردم

همچو مولای غریبی که به کوفه نالید     

          در دل خسته ی هر چاه صدایت کردم

چون که یادی ز حسین بن علی میکردم    

           آخر ای وارث خونخواه صدایت کردم

دوستان عزیز برای سلامتی و تعجیل در ظهور امام زمان(عج)یه صلوات بفرستید

+ نوشته شده توسط مهرداد در دوشنبه سیزدهم آذر 1385 و ساعت 20:6 |
+ نوشته شده توسط مهرداد در یکشنبه دوازدهم آذر 1385 و ساعت 19:24 |
السلام علیک یا صاحب الزمان

در روایتی از علامه مجلسی رضوان الله علیه امده است که در بحار میفرماید:روزی که بحرین تحت ولایت افرنج_استعمارانگلیس_بود یک فردی ناصب و دشمن اهل بیت را به حکومت انجا گذاشته بودند او وزیری داشت ناصبی تر از خود که هر که در مذهب شیعه بود به شدت دشمن میدانست. ان وزیر روزی به کاخ والی امد و اناری را به والی نشان داد که در پوست ان به طور طبیعی نوشته شده بود:«لااله الا الله،مُحَمَّدرَسُولُ اللهِ، اَبُوبَکرٍ وَ عُمَرُ وَ عُثمانُ وَ عَلیُّ خُلَفاءُرَسُولَ اللهِ» .والی دید که این کار بشر نیست و به طور طبیعی در انار روییده است گویی در سنگی حکاکی کرده اند،خطوط گودرفته کاملا مشخص بود.       والی به وزیر گفت این قویترین حجت بر بطلان مذهب رافضی هاست.نظر تو چیست؟وزیر گفت درست است بهتر است بزرگان انان را احضار کنیم و این انار را به انان نشان دهی.اگر قبول کردند و به مذهب ما برگشتند ثواب ان مال شما خواهد بود وگرنه میان سه چیز مخیّرشان کن:یا مانند یهودی و نصاری جزیه بدهند و در مذهب خود بمانند و یا جوابی برای این دلیل پیدا کنند و یا مردانشان را بکش،زنان و فرزندانشان را اسیر کن و اموالشان را به عنوان غنیمت ضبط فرما.                                                والی این رای را پذیرفت و گفته ی وزیر را انجام داد.وقتی بزرگان این موضوع را مشاهده کردند حیرت زده شدند و جوابی نداشتند قیافه هایشان متغیر و بدنشان به لرزه افتاد، بزرگانشان گفتند ای امیر سه روز به ما مهلت بده شاید بتوانیم جواب کافی پیداکنیم که راضی بشوید وگر نه اختیار در دست شماست و حاکم قبول کرد.                                                                                                                بزرگان مجلسی ترتیب دادند و رایشان بر این شد که سه نفر از بهترین و مورد اعتماد ترین افراد را انتخاب کنند و هر کدام از انها یک شب به صحرا برود و عبادت کند و گریه و زاری کند و به امام زمان(عج)متوصل شوند و دوای درد را از او بخواهند.شاید ان حضرت از پیشامد وحشتناک نجات شان دهد.                 شب اول یکیاز انها تا صبح نالید،استغاثه کرد ،عبادت کرد و گریه،ولی ننیجه ای عاید او نشد صبح دست خالی برگشت. شب دوم که نوبت دومی بود باز خبری نشد و این بر اضطراب و نگرانی انها افرود.              شب سوم نوبت نفری شد متّقی و فاضل که نام محمدبن عیسی بود.وی با پای پیاده و سر باز به صحرا رفت، شبی ظلمانی، دعا کرد. به خداوند در خلاص شدن مومنان توسل کرد و کشف ان بلا را خواست و به صاحب الزمان (عج)استغاثه نمود.                                                                                         در اخر شب مردی را دید که خطاب به او فرمود یا محمدبن عیسی! چرا تو را در این حال پریشان میبینم. گفت ای مرد! مرا به خود واگذار، من برای پیشامدی بزرگ امدم و ان را جز به امام خود به کسی دیگر نمیگویم. آن شخص گفت من صاحب امر هستم،حاجتت را بگو.گفت اگر امام زمان باشی ،احتیاج به شرح حاجت  نیست،خودت میدانی. فرمود:اری امده ای تا برای انار و انچه در روی ان نوشته شده و درباره تهدید امیر چاره ای پیدا کنی.                                                                                  محمدبن عیسی گوید چون این را شنیدم به طرف ان بزرگوار رفتم گفتم اری مولای من!تو قادر بر چاره ی بلای مایی ای مولای من. امام فرمود:وزیر لعنه الله در خانه اش درخت اناری دارد چون انار بار داد قالبی به شکل انار از گل فراهم اورد و ان را نصف کرد و درون هر یک مقداری از ان نوشته را به شکل برجسته ای نوشت و ان را بر روی انار گذاشت و بست، با بزرگ شدن انار خطوط در ان اثر کرد و به این صورت در امد.                                                                                                                                   فردا چون پیش والی رفتی بگو جواب را اوردم ولی در خانه وزیر خواهم گفت چون به خانه وزیر رفتید بگو جواب را در غرفه میگویم خواهی دید که وزیر از این کار امتناع میکند ولی تو اصرار کن که حتما جواب را در انجا خواهد بود. چون وزیر بالا رفت تو هم بالا برو و نگذار او تنهایی برود و چون داخل غرفه شدیتاقچه ای خواهی دید که در ان کیسه سفیدی هست ان را بگیر و خواهی دید که قالب انار در ان است.ان را پیش والی بگذار و انار را در ان جای بده تا حقیقت روشن شود.و نیر به والی بگو ما معجزه ی دیگری داریم و ان این که این انار در درون ان جز خاکستر و دود نیست.اگر میخواهی بدانی به وزیر بگو ان را بشکند چون بشکند خاکستر و دود صورت و ریش او را خواهد گرفت. محمد بن عیسی با شنیدن این خبر خوشحال شد  دست های مبارک حضرت را بوسید و با شادی بازگشت.                                       چون صبح شد پیش والی رفتند و فرموده های امام را مو به مو عمل کردند. جریان همان جوری شد که امام گفته بود والی گفت این کارها را از کجا دانسته ای؟ گفت امام زمان(عج)ما به ما خبر داد که حجت خدا بر ماست.گفت امام شما کدام است؟ او همه ی امامان را برشمرد تا به امام عصر رسید والی گفت دستت را برای بیعت باز کن.«فانا اشهد ان لااله الا الله و ان محمد رسول الله عبده و رسوله وان الخلیفه بعده بلافصل بعده بلافاصل امیرالمومنین علی علیه السلام» انگاه حاکم این را بگفت و سپس وزیر را بکشت و از اهل بحرین اعتذار کرد.

التماس دعا                                  

+ نوشته شده توسط مهرداد در دوشنبه ششم آذر 1385 و ساعت 19:49 |

و دوباره‌ ...


مي‌آيي‌

و جهان‌ زير پاي‌ تو

سبز مي‌شود

سراسيمه‌ گشوده‌ مي‌شود

چشم‌هاي‌ كابوس‌ زده‌

به‌ شوق‌ پابوست‌

در انتهاي‌ هستي‌

كه‌ ابتداي‌ دوبارة‌ تست‌...

آنگاه‌ كه‌ واژه‌ها دوباره‌ معنا مي‌شوند

و جهان‌ به‌ عطر نرگس‌

دوباره‌ با عدالت‌ آشتي‌ مي‌كند

و دوباره‌...

 

+ نوشته شده توسط مهرداد در دوشنبه ششم آذر 1385 و ساعت 19:19 |

 

و دوباره جمعه ای دیگه هم اومد و داره می ره ولی تو نیومدی . دوباره باید یه هفته چشم به راه موند و به امید اینکه جمعه دیگه بالاخره ببینمت روز رو به شب برسونم .

اخه انتظار تا کی ؟ تا چه حد ؟ اقا جون به همین اذان مقدسی که الان داره از گلدسته های مسجد به گوش می رسه قسمت می دم .به اون کسی که خالق تمام این هستیه بیا و این انتظار رو به پایان برسون .

<<< اللهم عجل لوليک الفرج >>>

+ نوشته شده توسط مهرداد در جمعه سوم آذر 1385 و ساعت 16:39 |
 

تو همون حس غریبی که همیشه با منی

تو بهونه هر عاشق واسه زنده بودنی

تو امید انتظاری تو دلای ناامید

واسه دیدن ستاره تو شبای ناپدید

چه غریبونه گذشتن

جمعه های سوت و کور

هنوز اما نرسیدی ای تجلی ظهور

با توام با تو که گفتی تکیه گاه عاشقایی

می دونم یه دنیا نوریُ ساده ای بی انتهایی

مثل لالایی بارون تو کویر بی صدایی

تو خود عشقی می دونم ناجی فاصله هایی

تو همون حس غریبی که همیشه با منی

تو بهونه هر عاشق واسه زنده بودنی

تو امید انتظاری تو دلای ناامید

واسه دیدن ستاره تو شبای ناپدید

عمریه دلم گرفته گله دارم از جدایی

غایب  همیشه حاضر

تو کجایی تو کجایی

+ نوشته شده توسط مهرداد در جمعه سوم آذر 1385 و ساعت 12:17 |

خیلی وقته دوست دارم ازت یه تصویر نقاشی کنم. ولی نمی دوم چی باید بکشم . چون اون قدر گناهکارم که حتی از کنارم نمی گذری تا عطر وجودت قلبم رو گرم کنه.

با اون تعریفایی که ازت شنیدم این تصویر رو می خوام بکشم :

به جای صورتت خورشید همیشه نورانی و سوزان رو می کشم تا گرمای محبتت رو لمس کنم .

به جای دستای مقدست ، سایبونی رو می کشم که زیر خودش هزاران نفر رو از باد و باران در امان نگه داشته. به جای چشمای قشنگت ، ابرایی رو می کشم که همیشه در حال باریدنه . چون شنیدم اون چشمایی که آرزوی دیدنشون رو دارم همیشه برای امتش ، برای کارهایی که امتش انجام می دن در حال اشک ریختنه.

به جای صدای دلنشینت ، صدای رودی رو می کشم که با خوردن آبش به سنگها آرامش خاصی به آدم می ده.

به جای مهربونی و محبتت ، محبت و مهربونی مادری رو می کشم که دلسوزانه به فرزندش عشق می ورزه.

ولی این نقاشی هنوز یه چیز کم داره . چیزی که هر چی می گردم نمی تونم در مقابلش چیز دیگه ای جایگزینش کنم و بدون اون نه  تنها نقاشی من بلکه زندگی بی معناست و  این دو وقتی معنا پیدا می کنن که این دیواری که بین من و تو قرار گرفته و ما رو از هم دور می کنه شکسته بشه و تو به پیش ما بیای .

ای کاش این پرده ها هرچه زودتر کنار برن و تو بیایی و زندگی معنای واقعی خودشو پیدا کنه.

و اینجاست که این جمله از زبان من جاری میشه اینکه:

یا ابن الحسن اقا جان

دیشب جمال رویت تشبیه ماه کردم تو به زماه بودی من اشتباه کردم

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط مهرداد در دوشنبه بیست و نهم آبان 1385 و ساعت 0:16 |

ای غایب از نظر به خدا میسپارمت      

                                 جانم بسوختی و بدل دوست دارمت 

 تا دامن کفن نکشم زیر پای خاک    

                                   باور مکن که دست ز دامن بدارمت

صد جوی آب بسته از دیده بر کنار       

                                   بر بوی تخم مهر که در دل بکارمت

بارم ده از کرم سوی خود تا بسوز دل          

                                    در پای دم بدم گهر از دیده بارمت

محراب ابرویت بنما تا سحرگهی                

                                     دست دعا برآرم و در گردن آرمت

گر بایدم شدن سوی هاروت بابلی                

                                      صد گونه جادوی بکنم تا بیارمت

خواهم که پیش میرفت ای باوفا طبیب           

                                        بیمار بازپرس که در انتظارمت

خونم بریخت و زغم عشقم خلاص داد          

                                    منت پذیر غمزه ی خنجر گذارمت

 حافظ شراب و شاهد رندی نه وضع توست  

                                 فی الجمله میکنی و فرو میگذارمت

+ نوشته شده توسط مهرداد در دوشنبه بیست و دوم آبان 1385 و ساعت 18:25 |


Powered By
BLOGFA.COM